სოციალურ ქსელ X-ში სიტყვიერი ომი მეირ მასრისა და ოქტაი სარალს შორის, თურქეთის მმართველი პარტიის „სამართლიანობისა და განვითარების პარტიის“ (AKP) მაღალჩინოსანს შორის, მწვავე სიტყვიერი ომი გაჩაღდა, რაც ორ რეგიონულ ძალას შორის ღრმა მტრობას წარმოაჩენს. დაპირისპირება მას შემდეგ დაიწყო, რაც ისრაელელმა აკადემიკოსმა, დოქტორმა მასრიმ, გამოაქვეყნა თურქეთის პრეზიდენტის, რეჯეფ თაიფ ერდოღანისა და ჰამასის ლიდერის, ისმაილ ჰანიეს ფოტო წარწერით: „დღეს კატარი, ხვალ თურქეთი. ისრაელი ტერორიზმს ებრძვის.“
წინაისტორია
თურქეთსა და ისრაელს შორის ურთიერთობები, ისტორიული კავშირების მიუხედავად, ათწლეულზე მეტია დაძაბულია. AKP-ის მმართველობის პირობებში, ანკარა სულ უფრო მეტად წარმოაჩენს თავს პალესტინის საქმის დამცველად და პოლიტიკურ და ლოგისტიკურ მხარდაჭერას უცხადებს ჰამასს, ორგანიზაციას, რომელიც ამერიკის შეერთებული შტატებისა და ევროკავშირის მიერ ტერორისტულ დაჯგუფებად არის მიჩნეული. ოქტაი სარალი AKP-ის ცენტრალური გადაწყვეტილებისა და აღმასრულებელი საბჭოს წევრია, რაც მის განცხადებებს პარტიის უმაღლესი ეშელონების პოზიციის ამსახველს ხდის. დოქტორი მეირ მასრი ახლო აღმოსავლეთის საკითხებში ცნობილი ექსპერტია, რომელიც ხშირად აკრიტიკებს თურქეთის მთავრობის პოლიტიკას.
ანალიზი
ეს საჯარო დაპირისპირება უბრალო ონლაინ კამათზე მეტია; ის მნიშვნელოვან იდეოლოგიურ შეჯახებას ასახავს. სარალის პასუხი, რომელიც მოიცავდა დოქტორ მასრის მოხსენიებას „სიონისტური ისრაელის ძაღლად“, „სისხლიან სიონისტ მონად“ და ფარულ მუქარებს, სცილდება დიპლომატიურ უთანხმოებას. მმართველი პარტიის მაღალჩინოსნის მიერ ასეთი ანთებითი და ანტისემიტური ენის გამოყენება მიზანმიმართულ პოლიტიკურ სტრატეგიაზე მიუთითებს. ეს ემსახურება ნაციონალისტური და რელიგიური ბაზის მობილიზებას თურქეთის შიგნით, მაგრამ სერიოზულ ზიანს აყენებს დიპლომატიურ არხებს. ეს რიტორიკა ასევე ხაზს უსვამს ანკარის კავშირს ისეთ აქტორებთან, როგორიცაა ჰამასი, რაც იწვევს უთანხმოებას დასავლელ მოკავშირეებთან და კიდევ უფრო ართულებს ახლო აღმოსავლეთის გეოპოლიტიკურ ლანდშაფტს.
დასკვნა
მეირ მასრისა და ოქტაი სარალს შორის გამართული მწვავე სიტყვიერი შეტაკება თურქეთ-ისრაელის ურთიერთობების მყიფე მდგომარეობას ნათლად აჩვენებს. ეს შემთხვევა გვიჩვენებს, თუ როგორ იქცა სოციალური მედია იდეოლოგიური და დიპლომატიური ბრძოლების მთავარ ასპარეზად, სადაც ოფიციალურ რიტორიკას შეუძლია სწრაფად გაამწვავოს დაძაბულობა და გამოავლინოს შეურიგებელი პოლიტიკური განსხვავებები.
