ირანის უკანასკნელი შაჰის ვაჟმა, რეზა ფეჰლევიმ, სოციალურ ქსელში გაავრცელა განცხადება, რომელშიც მან ძველი სპარსეთის მეფე, კიროს დიდი შეაქო. თავის გზავნილში ფეჰლევიმ კიროსის ისტორიული მემკვიდრეობა ირანში თავისუფლებისთვის თანამედროვე ბრძოლას დაუკავშირა და კონკრეტულად მოიხსენია კანადის პარლამენტის წევრი მელისა ლანტსმანი, როგორც „მეგობარი“ ამ საქმეში.
კონტექსტი
ეს განცხადება იმ კონტექსტში კეთდება, როდესაც ირანის ისლამამდელი ისტორიის სიმბოლოები ხშირად ხდება ხალხსა და ისლამურ რესპუბლიკას შორის დაპირისპირების საგანი. აქემენიდების იმპერიის დამაარსებელი, კიროს დიდი, ბევრი ირანელისთვის ეროვნული სიამაყის, შემწყნარებლობისა და სამართლიანი მმართველობის სიმბოლოა. ბოლო წლებში, არაოფიციალური შეკრებები „კიროს დიდის დღეს“ (29 ოქტომბერი) მის საფლავთან ფასარგადში, სახელმწიფო უსაფრთხოების ძალების მიერ იდევნებოდა. მელისა ლანტსმანი, კანადის კონსერვატიული პარტიის წევრი, ირანის რეჟიმის ღია კრიტიკოსია და აქტიურად უჭერდა მხარს კანადაში ისლამური რევოლუციის გუშაგთა კორპუსის წინააღმდეგ რეზოლუციებს.
ანალიზი
ფეჰლევის გზავნილი კარგად გათვლილი პოლიტიკური სვლაა, რომელიც რამდენიმე აუდიტორიაზეა გათვლილი. ქვეყნის შიგნით, კიროს დიდის ხსენება აერთიანებს ნაციონალისტ და სეკულარულ ირანელებს, რომლებიც თავს გაუცხოებულად გრძნობენ სასულიერო ისტებლიშმენტისგან და მიმდინარე ოპოზიციას თავისუფლებისთვის 2500-წლიანი ბრძოლის გაგრძელებად წარმოაჩენს. საერთაშორისო დონეზე, ისეთი მოკავშირის, როგორიცაა მელისა ლანტსმანი, ხაზგასმით, ის ცდილობს წარმოაჩინოს მოძრაობა, რომელსაც დასავლეთის სანდო მხარდაჭერა აქვს, რაც შესაძლოა უცხოურ მთავრობებს თეირანზე ზეწოლის გაზრდისკენ უბიძგებს. ისლამური რესპუბლიკა, თავის მხრივ, ამას სავარაუდოდ განიხილავს, როგორც მის სუვერენიტეტის წინააღმდეგ მიმართული უცხოური შეთქმულების კიდევ ერთ მტკიცებულებას.
დასკვნა
ძველი ისტორიისა და თანამედროვე გეოპოლიტიკის შერწყმით, რეზა ფეჰლევის განცხადება სტრატეგიულად აძლიერებს მის ნარატივს ირანისთვის სეკულარული, ნაციონალისტური ალტერნატივის შესახებ და ამავე დროს წარმოაჩენს მის საერთაშორისო მხარდამჭერთა ქსელს.
