نماینده روسیه در آژانس بینالمللی انرژی اتمی، میخائیل اولیانوف، در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ایالات متحده و اسرائیل را به انجام «حملات از پیش طراحیشده» علیه تأسیسات هستهای ایران در ژوئن ۲۰۲۵ متهم کرد. اولیانوف در نشستی به میزبانی ایران در حاشیه کنفرانس عمومی آژانس در وین، این حملات ادعایی را نقض قوانین بینالمللی و ضربهای بزرگ به رژیم جهانی عدم اشاعه خواند.
پیشینه
این اظهارات در پی دورهای از تنشهای شدید بیان میشود. در ژوئن ۲۰۲۵، گزارشهایی از آسیبهای قابل توجه به چندین سایت کلیدی هستهای ایران، از جمله تأسیسات غنیسازی فردو و نطنز، منتشر شد. در حالی که اسرائیل و آمریکا رسماً مسئولیت این حملات را بر عهده نگرفتهاند، مقامات ایرانی علناً آنها را مقصر دانستهاند. این حوادث منجر به تعلیق بازرسیهای آژانس از سوی ایران شد و عملاً جامعه جهانی را از فعالیتهای هستهای این کشور بیاطلاع گذاشت.
تحلیل پیامدها
محکومیت شدید اولیانوف در راستای اهداف سیاست خارجی روسیه عمل میکند. مسکو با معرفی آمریکا و اسرائیل به عنوان متجاوز، به دنبال آن است که مسئولیت بنبست هستهای کنونی را از دوش ایران برداشته و به قدرتهای غربی منتقل کند. این رویکرد با استراتژی گستردهتر روسیه برای به چالش کشیدن «نظم بینالمللی مبتنی بر قوانین» همسو است. برای ایران، حمایت صریح روسیه در یک مجمع بینالمللی مهم مانند آژانس، پوشش دیپلماتیک حیاتی فراهم کرده و تصمیم این کشور برای تعلیق بازرسیها به دلایل امنیتی را مشروعیت میبخشد. با این حال، کشورهای غربی احتمالاً این اقدام را تلاشی هماهنگ از سوی مسکو و تهران برای انحراف از عدم پایبندی ایران به تعهداتش در قبال پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) میدانند.
نتیجهگیری
اتهام علنی روسیه در آژانس بینالمللی انرژی اتمی، پیامدهای دیپلماتیک حملات ادعایی ماه ژوئن را تشدید میکند. این موضوع، حادثه مذکور را به یک نقطه اصلی اختلاف میان قدرتهای غربی و محور نوظهور روسیه-چین-ایران تبدیل کرده و تلاشهای آینده برای احیای دیپلماسی هستهای را بیش از پیش پیچیده میسازد.
This page is also available in: 
English 
Georgian (Georgia) 
עברית 
العربية