در مسابقات جهانی کشتی ۲۰۲۵ که در زاگرب، پایتخت کرواسی، آغاز میشود، هفت کشتیگیر ایرانی برای کشورهای دیگر یا تیم پناهندگان روی تشک خواهند رفت. این ورزشکاران علاوه بر تیم رسمی ۲۰ نفره ایران در رشتههای آزاد و فرنگی در این رویداد مهم ورزشی حضور دارند.
پیشینه
پدیده مهاجرت و تغییر تابعیت در میان کشتیگیران ایرانی موضوع جدیدی نیست. پیش از این نیز ورزشکاران برجستهای مانند علی ارسلان، که اکنون برای صربستان مدال جهانی کسب کرده است، ایران را ترک کرده بودند. این روند به دلایل مختلفی از جمله اختلافات مدیریتی با فدراسیون کشتی، محدودیت فرصتها و فشارهای سیاسی و اجتماعی رخ میدهد. اخیراً نیز درخواست امیررضا معصومی، قهرمان سنگینوزن جوانان جهان، برای رقابت با پرچم آذربایجان با مخالفت شدید علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون، مواجه شد که نشاندهنده سیاست سختگیرانه فدراسیون در این زمینه است.
تحلیل پیامدها
حضور حدود ۳۵ درصد از کشتیگیران ایرانیتبار با پرچمهای دیگر کشورها در مسابقات جهانی، نشاندهنده یک بحران جدی در مدیریت ورزش اول ایران است. این موضوع از یک سو به عنوان «فرار نخبگان ورزشی» تلقی میشود و اعتبار فدراسیون کشتی ایران را در سطح بینالمللی تضعیف میکند. از سوی دیگر، کشورهای رقیب با استقبال از این ورزشکاران، از تخصص و توانایی آنها برای تقویت تیمهای ملی خود بهره میبرند. این روند میتواند زنگ خطری برای آینده کشتی ایران باشد، زیرا نشان میدهد که مشکلات ساختاری و مدیریتی در حال آسیب زدن به بزرگترین سرمایههای این ورزش است.
نتیجهگیری
شرکت هفت کشتیگیر ایرانی برای کشورهای دیگر در بالاترین سطح رقابتهای جهانی، فراتر از یک خبر ورزشی، بازتابی از چالشهای عمیقتری است که نخبگان ورزشی ایران با آن روبرو هستند و آینده این ورزش محبوب را با ابهاماتی مواجه کرده است.
This page is also available in: 
English 
Georgian (Georgia) 
עברית 
العربية