پیشینه: هدف قرار دادن خانوادههای قربانیان
از آغاز خیزش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱، جمهوری اسلامی یک سیاست سیستماتیک آزار و ارعاب را علیه خانوادههای کشتهشدگان توسط نیروهای امنیتی دنبال کرده است. این کارزار با هدف خاموش کردن خانوادهها، جلوگیری از دادخواهی آنها و تبدیل مراسم تشییع و یادبود به تجمعات ضدحکومتی انجام میشود. خانواده درافتاده در پیرانشهر یک نمونه غمانگیز از این سیاست بیرحمانه است.
کومار درافتاده: قربانی اعتراضات
کومار درافتاده، نوجوان ۱۶ ساله، در جریان اعتراضات در پیرانشهر با شلیک نیروهای امنیتی کشته شد. از زمان مرگ او، خانوادهاش تحت آزار و تهدید مداوم از سوی مقامات، از جمله احضارهای مکرر برای بازجویی و فشار برای خودداری از صحبت علنی، قرار داشتهاند.
تاکتیک گروگانگیری: بازداشت عماد درافتاده
در تشدید این کارزار، نیروهای امنیتی عماد درافتاده، دانشجوی ۱۹ ساله کرد و از بستگان کومار، را با استفاده از تاکتیک گروگانگیری وادار به تسلیم کردند. مأموران اداره اطلاعات به منزل این خانواده هجوم بردند و زمانی که عماد را پیدا نکردند، پدر ۷۰ ساله او را به عنوان گروگان بازداشت کردند. این اقدام بیرحمانه باعث شد تا عماد برای پایان دادن به فشار بر خانوادهاش، خود را تسلیم کند و او بلافاصله بازداشت گردید.
نتیجهگیری: یک کارزار سرکوب بیامان
دلایل بازداشت و وضعیت کنونی عماد درافتاده همچنان نامشخص است و این موضوع به درد و رنج این خانواده میافزاید. این حادثه استفاده مقامات ایرانی از تاکتیکهای غیرقانونی و غیرانسانی، مانند گروگانگیری، برای درهم شکستن هر شکلی از مخالفت را برجسته میکند. این نشان میدهد که کارزار سرکوب علیه افراد مرتبط با خیزش «زن، زندگی، آزادی» به پایان نرسیده و حکومت برای خاموش کردن صدای قربانیان خود به هر اقدامی متوسل خواهد شد.
This page is also available in: 
English 
Georgian (Georgia) 
עברית 
العربية