به دنبال استفاده اخیر از پهپادهای روسی گراد-۲ علیه اعضای ناتو مانند لهستان و رومانی، نگرانی‌ها در سراسر اروپای غربی در مورد تهدیدات بالقوه این پهپادهای دوربرد در حال افزایش است. برد عملیاتی این سامانه‌ها نشان می‌دهد که پایتخت‌های مهمی چون برلین، پاریس و لندن می‌توانند در تیررس پایگاه‌های پرتاب روسیه قرار گیرند.
پیشینه
روسیه در جنگ خود علیه اوکراین به طور فزاینده‌ای به هواپیماهای بدون سرنشین (پهپاد)، به ویژه «گراد-۲» که نسخه تغییر نام یافته پهپاد ایرانی «شاهد-۱۳۶» است، متکی بوده است. این پهپادهای «کامیکازه» به طور گسترده برای هدف قرار دادن زیرساخت‌های حیاتی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. اگرچه بیشتر حملات بر اوکراین متمرکز بوده، اما حوادث مربوط به سقوط پهپادها یا بقایای آنها در کشورهای همسایه عضو ناتو، تنش‌ها را تشدید کرده و منجر به ارزیابی مجدد پدافند هوایی اروپا شده است.
تحلیل پیامدها
برد استراتژیک «گراد-۲» که بین ۱۸۰۰ تا ۲۵۰۰ کیلومتر تخمین زده می‌شود، چشم‌انداز تهدیدات این درگیری را تغییر می‌دهد. در صورت پرتاب از کریمه، مرز روسیه و بلاروس، یا منطقه تحت کنترل کالینینگراد، این پهپادها می‌توانند مراکز سیاسی و اقتصادی کلیدی اروپای غربی را در معرض خطر قرار دهند. این تحول نشان می‌دهد که حمایت نظامی ایران از روسیه تنها یک مسئله منطقه‌ای نیست، بلکه مستقیماً به بی‌ثباتی در اروپا دامن می‌زند. تکثیر فناوری پهپادی ایران به روسیه این امکان را می‌دهد که قدرت خود را با هزینه‌ای اندک و به شکلی مؤثر به نمایش بگذارد و این امر، امنیت میلیون‌ها غیرنظامی دور از منطقه درگیری اصلی را تحت تأثیر قرار داده و احتمال اشتباه محاسباتی و تشدید تنش با ناتو را افزایش می‌دهد.
نتیجه‌گیری
شعاع عملیاتی رو به گسترش ناوگان پهپادی روسیه که با فناوری ایرانی تقویت شده است، پایتخت‌های اروپای غربی را وادار به یک بازنگری استراتژیک کرده و تصور تهدید را از یک درگیری دوردست به یک آسیب‌پذیری بالقوه مستقیم تغییر داده است.
This page is also available in: 
English 
Georgian (Georgia) 
עברית 
العربية