پیشینه: یک بحران هستهای فزاینده
رویارویی بینالمللی بر سر برنامه هستهای ایران به نقطه بحرانی رسیده است. پس از سالها عدم پایبندی و نقض تعهدات خود تحت پیمان منع اشاعه سلاحهای هستهای (NPT)، ایران با نظارت فزاینده و فشار دیپلماتیک مواجه شده است. اخیراً، مجموعهای از حملات نظامی منتسب به اسرائیل، بخشهای قابل توجهی از زیرساختهای هستهای ایران را نابود کرد و تهران را بر آن داشت تا تمامی همکاریها با آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA) را به حالت تعلیق درآورد.
مانور دیپلماتیک ایران: بازی در نقش قربانی
در یک مانور دیپلماتیک برای منحرف کردن توجهات از برنامه هستهای پنهانکارانه خود، نماینده ایران در آژانس، رضا نجفی، حملات اخیر را «تروریسم دولتی» خواند. نجفی در سخنرانی خود در آژانس، دلایل اصلی این بحران — یعنی عدم شفافیت و توسعه برنامه اتمی تحریکآمیز تهران — را نادیده گرفت و تلاش کرد تا جمهوری اسلامی را قربانی تجاوز خارجی جلوه دهد. این رویکرد، استراتژی دیرینه تهران برای بازی در نقش قربانی در مجامع بینالمللی برای منحرف کردن اذهان از اقدامات خود را تکرار میکند.
تناقض در اوج نگرانیها
این موضعگیری در حالی اتخاذ میشود که ایران از همکاری کامل با بازرسان آژانس سر باز زده و نگرانیهای بینالمللی در مورد اهداف واقعی این برنامه به اوج رسیده است. امتناع از دسترسی به سایتها، همراه با سابقه طولانی فریبکاری، هرگونه اعتماد باقیمانده از سوی جامعه جهانی را از بین برده است. قربانی جلوه دادن خود در حالی که فعالانه مانع تلاشهای راستیآزمایی آژانس میشود، یک تناقض آشکار است که عدم صداقت رژیم را برجسته میکند.
نتیجهگیری: فرار از مسئولیتپذیری
اظهارات نجفی، تلاشی آشکار برای فرار از مسئولیتپذیری و مقصر جلوه دادن دیگران برای بحرانی است که خود تهران عامل اصلی آن بوده است. جمهوری اسلامی به جای رسیدگی به نگرانیهای مشروع جامعه جهانی در مورد برنامه هستهای خود، بار دیگر رویارویی و لفاظیهای آتشین را انتخاب کرده است. این امر تنها به تعمیق انزوای ایران میانجامد و دستیابی به یک راهحل دیپلماتیک برای بحران هستهای را دشوارتر از همیشه میسازد.
This page is also available in: 
English 
Georgian (Georgia) 
עברית 
العربية