تغییری بزرگ در گفتمان رسمی
علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، در یک عقبنشینی آشکار از مواضع چند سالهی خود، وضعیت جاری «نه جنگ، نه صلح» را برای کشور «خطرناک» و «زیانبار» توصیف کرد. این اظهارات یک تغییر راهبردی مهم محسوب میشود، زیرا این سیاست پیش از این به عنوان یکی از ارکان «صبر استراتژیک» در برابر فشارهای بینالمللی، به ویژه از سوی ایالات متحده و اسرائیل، تبلیغ میشد.
پیشینه تصمیم: فشار خردکننده نظامی و اقتصادی
این اعتراف کمسابقه به آسیبپذیری در شرایطی صورت میگیرد که تهران با بحرانی دو جبههای روبروست. از یک سو، تنشهای نظامی با اسرائیل به شدت افزایش یافته و از جنگ در سایه فراتر رفته و شامل درگیریهای مستقیم، مانند تبادل حملات موشکی و پهپادی در ماههای اخیر، شده است. از سوی دیگر، اقتصاد ایران به دلیل تحریمهای فلجکننده بینالمللی و سوءمدیریت داخلی، در آستانه فروپاشی کامل قرار گرفته و به تورم سرسامآور، سقوط ارزش پول ملی و فرسایش قدرت خرید مردم منجر شده است.
پیامدهای راهبردی و تلاش برای مهار خشم داخلی
سخنرانی خامنهای از نگرانی عمیق در رأس هرم قدرت حکایت دارد. وضعیت فعلی دیگر قابل دوام نیست؛ این بنبست یا به جنگی ویرانگر که تهران توان آن را ندارد منجر میشود، یا به یک انفجار اجتماعی ناشی از بحران معیشتی. خامنهای در تلاشی مذبوحانه برای مهار نارضایتی فزاینده عمومی، به دولت دستور کنترل قیمت کالاهای اساسی را داده است؛ اقدامی اقتصادی که در بلندمدت اغلب بیاثر است اما هدف آن آرام کردن موقتی جامعه است.
نتیجهگیری: نشانهای از یک بحران عمیق
ترکیب اذعان به آسیبپذیری و همزمان دستور به مقامات برای روایت «قدرت»، بیانگر سردرگمی و تناقض است. این سخنرانی فراتر از یک تغییر لحن، نشانهای آشکار از این است که رهبری ایران خود را میان یک تهدید وجودی خارجی و خطر فروپاشی داخلی محبوس میبیند و برای بقا، ناچار به بازنگری در راهبردهای اصلی خود شده است.
This page is also available in: 
English 
Georgian (Georgia) 
עברית 
العربية